Na maanden van geduldige observatie presenteert onze redactie u een volledige ranking van de Belgische wetboeken, gerangschikt op hoe optioneel minister Anneleen Van Bossuyt het persoonlijk vindt om ze na te leven.
1. De Vreemdelingenwet — Categorie: Reclamedrukwerk
Na tientallen veroordelingen en dwangsommen die oplopen tot bedragen waarbij een gewone burger allang zijn huis had moeten verkopen, blijkt deze wet voor de minister ruwweg dezelfde status te hebben als een reclamefolder die door de brievenbus valt: even geïrriteerd naar gekeken, en onmiddellijk de prullenbak in gekieperd. Bronnen dicht bij het kabinet bevestigen dat het fysieke wetboek dienst doet als onderlegger voor een koffiekop. Het papier is van goede kwaliteit, zo werd ons verzekerd.
2. Het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens — Categorie: Buitenlandse inmenging
De minister heeft het EVRM correct geïdentificeerd als wat het in essentie is:een mooi sprookje voor het slapengaan. Dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zich inmiddels ook met België begint te bemoeien, wordt op het kabinet met gepaste verbazing ontvangen. Waar bemoeien die zich eigenlijk mee.
3. De Belgische Grondwet — Categorie: Goed om te weten
Artikel 108 verplicht ministers om de wetten te doen naleven. De Grondwet zegt dit expliciet. De minister heeft daar voorlopig nog geen antwoord op gevonden, maar ze is ermee bezig.
4. Het Strafwetboek — Categorie: Zeker van toepassing op anderen
Het Strafwetboek haalt een eervolle vierde plaats, en hier duldt de minister geen discussie: dit wetboek geldt, punt aan de lijn. Wie de wetten van dit land niet respecteert, wie zich niets aantrekt van rechterlijke uitspraken, wie gewoon doorgaat alsof de regels voor hem niet gelden, die pakken we keihard aan. Zeker die criminele asielzoekers, die de wetten van ons land niet respecteren. Ze zouden beter wat respect hebben voor onze rechtsstaat, verdorie.
Wees de eerste om reactie te geven